Geen categorie

Reünie 2019 – Toespraak Leo Meijers

REUNIE BIJ KTOMM BRONBEEK, 

25 oktober 2019

TOESPRAAK DOOR LEO MEIJERS

Dank, Ro, voor deze inleidende woorden. Terwijl Ro dit allemaal uitsprak denk ik even terug aan dit jaar waarin het nogal lastig bleek van iedereen de juiste gegevens te verzamelen. Maar we beschikken nu weer over een vrijwel volledig bestand. Math voor de KL (en KMAR) en ik (voor de KLu) willen dan ook na vandaag beschikbaar blijven om het adressenbestand actueel te houden en waar nodig te assisteren bij het rondsturen van berichten.

Maar nu naar vandaag.


Een reünie betekent terugkijken op vele mooie momenten die wij delen. Eén moment is mij in het bijzonder bijgebleven uit het begin van onze opleiding:

“Wie zijn wij dat we dit mogen meemaken!”

 De aanmoedigende kreet van Kapitein Hoofdman is ons bijgebleven en ik weet zeker dat menigeen die later nog wel eens gebruikt heeft.

Wie zijn wij dat we dit mogen meemaken!

En wie zijn wij geworden? Succesvolle carrières binnen en buiten defensie duiden op een succesvolle jaargang. Ik denk dat voor de meesten geldt dat zij in ieder geval met veel plezier terugkijken op een KMA-tijd die een degelijke en prettige basis onder hun leven heeft gelegd.

Het was in ieder geval een veelzijdige opleiding, gebaseerd op diverse pijlers: de militaire vorming, de studie, sport, het corps met allerlei verenigingen en natuurlijk het onvolprezen sociale leven binnen en buiten de muren van de KMA.

Ik ga er kort nog even op in.

De militaire vorming

In de eerste plaats werden we natuurlijk militair gevormd in theorie met lessen gebaseerd op de filosofieën zoals van Clausewitz en vele anderen die ons duidelijk maakten dat de politiek uitmaakt wat militairen horen te doen. Maar meer “down to earth” waren de oefeningen in de praktijk natuurlijk gericht op militaire drills gebaseerd op een stuk techniek, maar vooral op wederzijds vertrouwen en kameraadschap.

We werden getraind om een militaire organisatie te leiden. Een aantal begon daarmee als Kroon. Velen hebben zich later in oorlogssituaties moeten begeven. Dat gebeurde vanuit een organisatie die niet altijd de politieke wind mee had als het op de vereiste investeringen aankwam. Maar ja, de politiek heeft het voor het zeggen.

Enkelen van u zijn nog actief in de lobby om meer aandacht voor onze krijgsmacht. Ik lees nu en dan de columns of hoor toespraken en interviews. Ik hoop dat onze krijgsmacht kan blijven bijdragen aan onze vrijheid en gevoel van geborgenheid. Ook en vooral in een tijd dat de bedreigingen wereldwijd en vooral zeer veelzijdiger zijn geworden, waarbij het al lang niet meer gaat over onze landsgrenzen of zelfs de NAVO grenzen.

De studie

De studie bestond uit een reeks van afgebakende pakketten die drie of vier jaar duurde, de moeilijke studies zoals elektronica duurden wat langer, de simpele sociaal psychlogen, zoals ik, mochten eerder het veld in. Sommigen hadden er toch aanmerkelijk meer plezier in en genoten er nog langer van.  We deden dat onder de bezielende leiding van zo’n 120 Officieren, Hoogleraren, lectoren en burgerdocenten.

Een van die ontwikkelingen in die maatschappij was het steeds grotere belang van een niet alleen goede maar vooral ook wetenschappelijk erkende opleiding.  De KMA streefde toen al enige jaren naar wettelijke erkenning van het onderwijs.

Scheffer, de beton professor, sprak in de almanak over nut en noodzaak van een wetenschappelijke opleiding in termen van het voorbereiden op de omgang met het onbekende, het onzekere. Hij achtte het evident dat de praktijk moet worden ondersteund door de wetenschap en vooral ook de wetenschappelijke houding die ons als toekomstige managers moest equiperen.

Het is uiteindelijk op zijn wetenschappelijke pootjes terecht gekomen. De opleiding is geherstructureerd en erkend, en velen maken er dankbaar gebruik van. Helaas trekt het nog steeds onvoldoende nieuwe cadetten om de vele vacatures te kunnen vullen.

 

Leo Meijers

Het corps en zijn verenigingen

Het sociale leven, dat natuurlijk aan enkele vormende regels was gebonden, werd binnen de KMA op voortreffelijke wijze vormgegeven door De Senaat van het Cadettencorps en natuurlijk ook door het Cadetten Sociëteits Bestuur.

Ik denk persoonlijk met veel genoegen terug aan de vele intensieve uren op de senaatskamer, waar we heel serieus werkten aan de drie pijlers van het Corps, namelijk Trouw, Eerlijkheid en Gehoorzaamheid. En de eerlijkheid gebiedt mij om vast te stellen dat als onze voorzitter, Erik, vond dat het gezellig moest zijn, wij daar natuurlijk trouw aan gehoorzaamden.

Er was sinds de oprichting van de KMA een sluimerende behoefte om een corps te vormen. Maar pas na een valse start, ontstond in 1898 weer een Senaat die een wezenlijke bijdrage leverde tot de vorming van de cadet tot officier. Het was méér dan een gezelligheidsvereniging en het lidmaatschap was verplicht. Het normen- en waardenpatroon van geschreven en ongeschreven regels was echter ook al binnen het internaatsysteem een continue bron van discussie. Niet alleen binnen het corps, maar ook tussen corps en KMA-leiding. Maar voor een officierscorps waren de begrippen saamhorigheid en loyaliteit van het grootste belang. De discussie op zich al, was een leerzame ontwikkeling.

In 1978 heeft de KMA zijn 150-jarig bestaan gevierd. Tijdens de Diësviering mocht de KMA zich zelfs verheugen op Koninklijk bezoek van Koningin Juliana en prins Bernard. Maar we hebben natuurlijk ook 80 jaar cadettencorps gevierd. Tijdens het Assault waren ook hier bijzondere gasten bij aanwezig, te beginnen met de secretaris-generaal van de NAVO, Josef Luns, die was uitgenodigd door de Voorzitter van de Senaat. Hij zal zich herinneren dat hij bij de Gouverneur op de blauwe stoep enige uitleg mocht geven over zijn initiatief.

Sociaal

In totaal telden we indertijd, naast de 15 sportverenigingen, nog een stuk of 10 raden en verenigingen, van de almanakcommissie tot de carnavalsvereniging.

Het voert te ver om alle bijzondere functionarissen op te noemen die indertijd voor de invulling van al die verenigingen zorgdroegen, maar toch wil ik er enkelen uithalen, namelijk onze mede organisatoren van vandaag, Chef du protocol en zangmeester, Math Weijers, en Spreekbuis van de Senaat, Ro Dongor, ook wel bekend als de grote trommelaar in het Cadetten Tamboer Korps en als Coördinatiebaas.

De Wapens en Dienstvakken speelden natuurlijk een belangrijke rol in de sociale samenhang en gezelligheid. Tegelijkertijd was dat natuurlijk ook de eerste verbinding naar het echte werk.

Wat de rol van de diverse vaak wapen- en dienstvak gebonden kroegen op de havermarkt en omstreken was, kan ik me niet meer zo helder voor de geest halen …

In ieder geval vormde dit de omgeving waar velen een fee vandaan haalden voor het jaarlijkse Assault of zelfs meer…

Tot slot

Het thema van een reünie ligt hiermee voor de hand: we kijken met genoegen terug op een stukje gezamenlijke geschiedenis.

Het was een veelzijdige en soms heftige geschiedenis die ook voor de meesten de beoogde loopbaan of carrière bij defensie heeft ingeluid. Velen maken nóg gebruik van de kennis en ervaring in een organisatie die altijd sterk in beweging was.

Wat mij betreft zijn de vele en grote reorganisaties binnen defensie een belangrijke rode draad geweest. Waren het de wijzigingen in de harkjes, de vele beleidswijzigingen, cultuurveranderingen, leiderschaps-filosofieën, nationale en internationale aandachtspunten of voor een aantal de vereiste politieke gevoeligheid.., het vereiste een continue flexibiliteit en creativiteit.

En er is, wat dat betreft, niet zoveel veranderd. Nog steeds wordt van de leiders in de organisatie verwacht dat zij de politiek in haar beslissingen volgen. Wij beseffen wat het betekent als een leider elke drie of vier jaar wordt vervangen. Hetzelfde geldt natuurlijk ook voor de politieke leiders.

De ontwikkelingen in de maatschappij vormen daarnaast het eeuwige spanningsveld, waarbinnen defensie moet opereren. Een maatschappij die in toenemende mate aandacht heeft voor vele andere beleidsterreinen.  En zelfs met de vele inspanningen van defensie op allerlei terreinen en theaters kunnen we vaststellen dat de gepaste waardering wel eens wordt gemist.

Maar laten we vandaag vooral terugkijken op alle moois wat we delen.

Een reünie betekent herinnering ophalen aan opleiding/relaties/vriendschappen,

maar vooral vaststellen dat we dit nog mogen meemaken.

Geniet ervan. Veel plezier!

En om dat plezier nog wat concreter te maken geef ik het woord aan onze zangmeester…..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *